dARTling - Week 1

Hoe bijzonder is het om 9.354,01 km van huis te zijn en je toch zo thuis te voelen?!

Ik ben weer terug in het prachtige Zuid-Afrikaanse plaatsje Darling. Vorig jaar was ik hier met het project 'The Darling Collection'. Ik was 1 van de 8 studenten die mee mocht naar Darling om daar choreografieën te maken met en voor de inwoners van het dorp. Dit project heeft me ontzettend veel gebracht. Ik heb heel erg veel mogen leren over de Afrikaanse cultuur, vriendschap, familie en mijzelf. Daarnaast heb ik door deze ervaring ook een beter beeld gekregen wat dans voor mij en anderen kan betekenen en waarom ik dit als docent wil overbrengen.

Dit jaar ben ik terug en ik kan bijna niet in woorden uitleggen hoe dankbaar ik ben dat ik dit mag doen. Het is heerlijk om al mijn Afrikaanse vrienden, wat voelt als familie, terug te zien. Het voelt hier echt als thuis komen.

Het is mede daarom dat ik zo ontzettend blij ben dat ik dit jaar aan de slag ga met een nieuw project genaamd dARTling. dARTling is een project dat bestaat uit verschillende onderdelen. Het eerste onderdeel is een workshopweek voor 30 kinderen van 3 verschillende basisscholen in Darling. Deze kinderen krijgen een week lang elke dag een workshop in een andere discipline wat uiteindelijk wordt gepresenteerd voor familie, vrienden en anderen geïnteresseerden. Deze workshops worden gegeven door de studenten van de Fontys Hogeschool voor de Kunsten onder mijn leiding.

Na deze week houdt het niet op, in tegendeel, er volgen nog 2 weken vol met workshops. Deze workshops worden gegeven door lokaal talent uit Darling, experts genaamd.

Maar hoe pak je zoiets aan? Hoe zag mijn eerste week eruit?

De eerste dag heb ik vooral gebruikt om iedereen weer te zien, mijn cadeautjes uit Nederland te geven, bij te kletsen (in hoeverre je een jaar kunt bijkletsen) en de eerste contacten te leggen. Vanaf dag 2 ben ik meteen aan de slag gegaan met het project ik heb de 3 basisscholen van Darling bezocht en hen verteld over mijn project, ze waren erg enthousiast en ik kreeg te horen dat er bij bijna elke school een wachtlijst was voor de workshops. Mocht het zo zijn dat een of meer kinderen van de groep niet komt opdagen dan stonden er zo nog 10 anderen te popelen om deel te nemen. Toen ik dit hoorde was ik positief verrast en ging ik kritisch kijken naar mijn plan. Ik had de twee weken na de schoolworkshops ingepland als een verdiepingstraject. Een traject voor een aantal geïnteresseerde kinderen die meer willen leren binnen een bepaalde discipline. Maar door de wachtlijsten van de scholen en de positieve reacties van de inwoners van Darling dacht ik meteen; dit moet anders. Als er zoveel kinderen enthousiast zijn dan vind ik dat zij allemaal de kans moeten krijgen om dit te doen en te ervaren. Daarom heb ik besloten het verdiepingstraject te veranderen naar open workshops dans, muziek, theater en beeldende kunst voor kinderen van verschillende leeftijden. Deze workshops worden gegeven door lokaal talent uit Darling. Ik heb vorig jaar gezien dat er ontzettend veel getalenteerde mensen wonen in Darling, maar dat zij zelf niet inzien hoe getalenteerd zij zijn. Ik heb de taak op mij genomen om deze mensen te vinden, hen bewust te gaan maken van hun talenten en daar ook zelfverzekerd over te worden zodat zij hun talenten inzien en deze vaker kunnen inzetten. Doordat ik vorig jaar hier ook 7 weken ben geweest ken ik al ontzettend veel mensen en krijg ik via via ook steeds namen door van mensen die mogelijk goede experts zouden kunnen zijn. Zodra ik een naam en contactgegevens heb ga ik op zoek naar deze persoon, leg ik het project uit en vraag hen wat ze ervan vinden. Tot nu toe heb alleen nog maar positieve en dankbare reacties gehad. De mensen hier zijn heel blij en dankbaar dat een project als dit wordt gedaan. Daarnaast loop ik ook middagen door het dorp rond om met mensen in contact te komen en ze te vragen of zij interesse hebben in het project of mensen kennen die hier geschikt voor zouden zijn. Dit levert prachtige en inspirerende gesprekken op. Ik heb tot nu toe al 10 experts van verschillende disciplines gevonden en ik weet zeker dat het er nog meer gaan worden.

Daarnaast ben ik ook onderzoek aan het doen naar de belevingswereld van de kinderen hier in Darling. In Nederland weet ik wel wat voor spelletjes, dansjes en liedjes kinderen leuk vinden om te doen, maar in Zuid-Afrika is het toch wel anders. Ik heb de afgelopen week veel gesprekjes gehad met kinderen op de scholen en kinderen die ik tegenkwam op straat. Ik vroeg hen wat ze leuk vinden om te doen en speelde spelletjes met ze. Hier in Zuid-Afrika houden de kinderen van dans en klapspelletjes. In tweetallen of grote kringen zingen en dansen de kinderen erop los met als ondersteuning een heerlijk geklapt ritme. Deze kinderen weten wat swingen is. Ook door met de kids te tekenen kom ik achter veel interesses. de jongens maken tekeningen van vervoersmiddelen zoals boten, auto's en vliegtuigen en de meisjes tekenenen zichzelf omringd door familie en vrienden. Ook de manier waarop zij hun haar tekenen is erg kenmerkend: lang haar met een nette krul, terwijl de meeste van deze kinderen toch echt ander haar hebben in het echt. Afgelopen zaterdag had ik ook een leuke ontdekking; we waren met de groep potjie kos (grote pan met vlees en veel groenten dat ongeveer 2,5 op een open vuur staat) gaan eten bij een van onze assistenten hier in Darling en toen vroegen de kinderen of ik met ze wilde tekenen. Ik vroeg hen wat ik moest tekenen en zij vroegen om een huis, dus ik tekende een huis zoals wij dat doen: een vierkantje met een driehoek erop (puntdak) en veel ramen. Toen ik hen vroeg wat ze ervan vonden keken ze me een beetje gek aan en toen besefte ik me dat onze huizen er natuurlijk heel anders uitzien dan de huizen in de townships. De kinderen tekenden ook een huis en dat deden zij als een rechthoekig blok met een platdak en nauwelijks ramen. Zo zie je dat zulke kleine dingen al super interessant en inspirerend zijn.

Daarnaast ben ik ook naar een voorstelling geweest van de kinderen die theaterlessen volgen op een van de basisscholen. Ook dat was heel leuk en inspirerend om te zien. Niet alleen de voorstelling maar ook alles eromheen. De jongens en meisjes droegen een schooluniform en zaten gescheiden van elkaar in keurige rijen op de grond. Ze hebben een goede concentratie en houden ervan om interactie te hebben met de docent door dingen na te zeggen en te roepen.

Afgelopen zaterdag bracht ik ook nog een bezoek aan DMA (Darling Music for All). Op zaterdagochtenden wordt er van 09.30-12.30 muziekles gegeven aan diegene die dat willen. De lessen die ik heb gekeken waren percussielessen en blokfluitlessen. Wat me opviel was dat de leeftijden in de groepen ver uit elkaar lagen maar ze samen een ontzettend mooi geheel waren als groep. Er wordt vaak gezegd dat Afrikaanse kinderen een beter ritme gevoel hebben en dat kan alleen maar bevestigen. De timing van de kids was goed en ging vaak zonder moeite.

Wat heeft deze Afrikaanse bevolking een ritmisch kloppend hart!

Afgelopen zondag werden we ook uitgenodigd door een van de objectowners van 'The Darling Collection' om naar haar huis toe te komen en vanuit daar te gaan hiken. We deden een hike de berg op wat ongeveer 1,5 uur duurde. Vanaf dat punt hadden we een fantastisch uitzicht over Darling en Kaapstad en konden we naast de zee ook de tafelberg zien. Het was een fantastische ervaring en het eindpunt was geweldig, zo een rustige en prachtige omgeving. Een heerlijke dag om deze eerste week mee af te sluiten!